Instalacja dystrybucji nie jest trudna, ale wymaga spędzenia przy monitorze pewnego czasu oraz posiadania kilku ważnych rzeczy między innymi od:  CD z dystrybucją (do pobrania z naszego serwera FTP), wystarczą pierwsze CD, następne to CD ze źródłami systemu:

Wkładamy 1 CD do napędu, ustawiamy sekwencję bootoojącą na Cd-ROM w BIOSie i czekamy na start instalatora.

Po ukazaniu się monitu powitalnego, naciskamy ENTER i czekamy, aż instalator rozpakuje jądro i wystartuje anaconda - instalator Red Hat. wnikliwie czytamy, co tam jest napisane i klikamy NEXT. NEXT.

Następnie przechodzimy do ekranu ustawień języka instalatora zostajemy przy opcji English, chyba, że wybieramy inny, bardziej preferowany język z prezentowanych i klikamy NEXT.

Przechodzimy do okienka, w którym dokonujemy wyboru klawiatury, a tutaj pojawia się już nasz ojczysty język Jeśli nie wybierzemy go, potem są problemy z obsługą języka polskiego na X-Window oraz innych aplikacjach, wraz z komunikatami. Oczywiście po pewnych doinstalowaniach pakietów, można zmusić naszego RH do obsługi PL.Po wyborze, klikamy NEXT.

Następne okienko pokazuje nam wykrytą przez instalatora mysz. Klikamy NEXT
Następnie instalator szuka istniejących na dysku dystrybucji i jeśli znajdzie poprzednie wersję RH, daje nam wybór zrobienia automatycznie upgrade systemu, lub instalacji systemu od nowa.

Wybieramy instalację. Następnie, musimy zdecydować, jako co chcemy RH zainstalować, i tu mamy opcje: Personal Desktop, Workstation, Server, Custom.

Myślę, że nie trzeba wyjaśniać tej nomenklatury i mówić, co jest co. Wspomnę tylko, że dobrze jest oglądnąć sobie, jakie pakiety nam wybrał instalator i dorzucić 'swoje 3 grosze', ponieważ potem okazuje się, że nie ma narzędzi, które uznał za zbyteczne, a my jesteśmy do nich przyzwyczajeni.

Następnie przechodzimy do ekranu, w którym instalatory pyta nas, czy ma partycję sam podzielić, czy też chcemy sobie to wykonać samemu, ręcznie.

Przy ręcznym podziale, należy pamiętać, że do uruchomienia Linuxa, są potrzebne 3 partycje - punkty montowania:

swap - wielkość liczy się mnożąc pamięć RAM x2

boot - zalecane jest 100 MB

-    główny punkt montowania, dla niego cała reszta wolnego miejsca.

Jeśli mamy życzenie dołożeia innych punktów, np.: /home, czy /var, wówczas, musimy podzielić wolne miejsce wg. życzeń, pamiętając o wymaganiach systemu co do ilości potrzebnego miejsca dla każdej z opcji instalacyjnych.

Następnie instalator tworzy partycje i je formatuje.

Następnym ekranem jest konfiguracja bootloadera - programu łądującego.

Następnie jesteśmy pytani o ustawienia sieci, jeśli używamy DHCP, zostawiamy to tak, jak jest. Jeśli mamy statyczne adresy IP, konfigurujemy sieć, tak, jak trzeba.

dopisujemy IP bramy i DNSów następnie prekonfigurujemy firewall'a, można zostawić jak jest, można wybrać opcję HIGH (zalecamy), resztę i tak się konfiguruje ręcznie, ale dobrze jest wybrać HIGH, ze względu na dokompilowane opcje jądra systemu.

Następnie wybieramy obsługę języka, ponieważ jest język ojczysty i można go 'zrobić' językiem przewodnim systemu, robimy to zaznaczając CHECKBOX przy Polish, a u góry okna wybierając również potem Polish.

Następnie mamy ustawienia strefy czasowej, więc szukamy Europe/Warsaw

Następnie jesteśmy proszeni o podanie hasła dla root'a.

Instalator informuje nas, które z pakietów zostaną zainstalowane można zostawić to jak nam podpowiada instalator, można też wybrać opcję 2: Customize...., wtedy będziemy mogli dobrać pakiety indywidualnie grupami lub mając wygląd całego drzewa pakietów, dobrać je pojedynczo, jeśli zdecydowaliśmy się na wybór pojedynczy, trzeba pamiętać o kilku pakietach, które ułatwią nam życie, jeśli zamierzamy posadzić na tym też serwer WWW, MySQL itp. Pakietami tymi są: mc, X-Font'y (8859-2, zarówno te dla 75 jak i 100 dpi), wyszystko, co ma w nazwie http, mysql, ssh, openssl oraz potrzebne w niektórych wypadkach lib'y, glibc'e, php'y oraz mod'y. Wybranie tych pakietów pozwoli nam na prawie bezproblemowe posadzenie w/w serwerów.

Następny ekran, który widzimy, to ekran informujący nas, że jakichś pakietów 'zapomnieliśmy' wybrać mamy opcję do instalowania ich (bardzo zalecane), nie instalowanie pakietów, które wymagają tych zależności (zupełnie nie zalecane) oraz zignorowanie zależności i nie instalowanie ich (może to spowodować, że aplikacja wymagająca ich, nam nie ruszy).

Ostatnim przed instalacją pakietów ekranem jest informacja, że zaraz zacznie się instalacja i zaczyna się najdłuższa część - instalacja wybranych przez nas pakietów Po zainstalowaniu pakietów, mamy monit pytający, czy chcemy utworzyć dyskietkę startową czy też jej nie chcemy.

I na samym końcu wyświetla się nam okno informujące, że właśnie zakończyliśmy instalację i konfigurację RH.

Po kliknięciu NEXT nasz CD zostanie wysunięty i odda nam płytę, nastąpi reboot systemu (należy pamiętać o przestawieniu BOOT SEQUENCE na czytanie z dysku w BIOSie) i po zgłoszeniu się bootloadera GRUB nastąpi rozruch systemu i podnoszenie się demonów, aż do zgłoszenia się shell'a logującego użytkownika.

DEBIAN

Projekt DEBIAN to grupa osób, które wspólnie zdecydowały się stworzyć wolnysystem operacyjny. Stworzony system nazywa się Debian GNU/Linux, albo krótko: Debian.

System operacyjny to zestaw podstawowych programów i narzędzi, które umożliwiają komputerowi działanie. Rdzeniem systemu operacyjnego jest jądro. Jest to najbardziej podstawowy program w komputerze, który zarządza systemem i pozwala uruchamiać inne programy.

Systemy Debian używają obecnie jądra LINUX. Jest to wolne (w sensie braku ograniczeń, a nie szybkości) oprogramowanie, które zaczął tworzyć Linus Torvalds, a którym obecnie zajmują się tysiące programistów z całego świata.

Trwają jednak prace mające na celu udostępnienie Debiana innym jądrom, przede wszystkim Hurd. Hurd to zestaw serwerów, które działają wokół mikrojądra (takiego jak Mach) udostępniając różne usługi. Hurd jest oprogramowaniem wolnym, tworzonym przez projekt GNU.

Duża część podstawowych programów narzędziowych tworzących system operacyjny pochodzi z projektu GNU; stąd nazwy: GNU/Linux oraz GNU/Hurd. Te narzędzia są także darmowe.

Oczywiście ludzie potrzebują aplikacji: programów umożliwiających im pracę, od edycji dokumentów, poprzez prowadzenie interesów i granie, aż po pisanie innych programów. Debian zawiera ponad 8710 pakietów (skompilowanych programów zapakowanych do ładnego i łatwego w instalacji formatu) -- wszystko to za darmo.

Ten układ przypomina nieco wieżę. Podstawą jest jądro. Na nim pracują podstawowe narzędzia. Wyżej są programy uruchamiane na komputerze. Na samym szczycie jest Debian -- dokładnie organizujący i dopasowujący wszystko tak, aby wspólnie działało.

Debian działa na prawie wszystkich komputerach osobistych, w tym większości starych modeli. Każde nowe wydanie Debiana obsługuje większą ilość architektur. Kompletną listę można znaleźć w www.debian.org, w dokumentacji do edycji stabilnej.

Jest obsługiwany prawie cały nowoczesny sprzęt. Jeśli chcesz się upewnić, czy obsługiwane są wszystkie podłączone do Twojego komputera urządzenia, sprawdź www.tldp.org.

Niektórzy producenci sprzętu utrudniają tworzenie oprogramowania do ich urządzeń nie udostępniając do nich opisów. Może to oznaczać, że w systemie GNU/Linux nie będzie możliwe korzystanie ze sprzętu ich produkcji. Niektóre firmy dostarczają sterowników, które nie są wolnym oprogramowaniem, ale jest to problem, ponieważ producent sprzętu może zakończyć działalność lub przestać obsługiwać właścicieli danego urządzenia. Zalecamy kupowanie tylko takiego sprzętu, którego producenci udostępniają wolne sterowniki do swojego sprzętu.